Wednesday, August 9, 2017

บทขอขมากรรมสลายทิฐิมานะในธรรม

ขอนอบน้อมองค์มหาบารมี ทุกพระองค์ทรงเป็นประธาน

ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอมอบกายถวายชีวิต แด่คุณพระรัตนตรัย แด่พระสัจธรรม

กรรมใด ๆ ที่เคยปิดกั้นปิดบัง กักขังหน่วงเหนี่ยว กีดกันขัดขวาง ฉุดรั้งผู้อื่น ไม่ให้ทำบุญทำกุศล ไม่ให้บำเพ็ญบารมี ไม่ให้ได้พบพระสัจธรรม ไม่ให้ได้ตรงต่อพระสัจธรรม ไม่ให้บวช ไม่ให้สละ ไม่ให้โปรดสัตว์ ตามองค์มหาบารมี หรือกรรมที่กีดกันขัดขวางการโปรดสัตว์ของเหล่าองค์มหาบารมีทั้งหมดทั้งสิ้น

กรรมที่เคยดื้อรั้นดื้อดึง ต่อล้อต่อเถียง ด่าทอ ประนามหยามเหยียด ประมาทปรามาส ล่วงเกินล่วงละเมิด ปฏิเสธปฏิฆะ ด้วยทิฏฐิมานะ ด้วยความเชื่อแห่งตน หรือเพิกเฉยเมินเฉย ต่อพระสัจธรรม ต่อองค์มหาบารมี ต่อผู้โปรดสัตว์ ต่อคุรุครูบาอาจารย์ทั้งหลาย ต่อวิถีวิธีการ ในการโปรดสัตว์ ของเหล่าองค์มหาบารมี ทั้งที่แสดงออกก็ดีหรือไม่แสดงออกก็ดี จนกลายเป็นกรรมปิดกั้นปิดบัง ไม่สามารถที่จะคลี่คลายสว่างไสวตามองค์มหาบารมีได้

กรรมใด ๆที่หมู่เหล่าข้าพเจ้าทั้งหลาย ได้เคยเป็นเหตุ แห่งความตอกย้ำวกวน ความหลงจริงจัง หลงตั้งเอา ในความคิด ในคติ-อคติ ในอุดมการณ์ ในค่านิยม ในทิฏฐิ ความเชื่อ ความเห็นความหมาย ในปัญญา ในสัญญาความจำ ในสมมติ ในเรื่องราว ในตรรกะ ในเหตุในผล ในเงื่อนไขต่างๆ ในความถูกผิด ในการวิพากษ์ วิจัย วิจารณ์ ในความเพ้อฝัน การพร่ำสอนผู้อื่น ในสิ่งที่เกินความจำเป็นทั้งหลาย ในผัสสะอายตนะ ในความรู้สึก ในอารมณ์กรรม ในความเป็นความอยู่ ในความโหยหา ความห่วงหวงทั้งหลาย ในตัวเอง หรือที่กระทำต่อผู้อื่นทั้งหลาย จนก่อให้เกิดเป็นอนุสัยความคิดมาก ความตอกย้ำ วกวนต่อสมมติธรรมทั้งหลาย อันหาสาระมิได้ กรรมที่เคยบีบคั้นกดดัน เบียดเบียนทรมาน ใช้แรงงานจนเกินความจำเป็น หรือทำร้ายทำลายผู้อื่นทั้งทางกาย วาจาใจ จนก่อให้เกิดเป็นโรคภัยไข้เจ็บในตัวเอง ที่เคยกระทำมาในทุกภพทุกชาติ ทุกกัลป์ทุกกัปป์ ทุกพุทธันดร

ข้าพเจ้าทั้งหลาย ได้สำนึกผิดแล้ว ขอน้อมองค์มหาบารมี ทุกพระองค์ทรงเป็นประธาน ขอให้กรรมทั้งหลาย พึงเป็นอโหสิกรรม นับตั้งแต่กาลบัดนี้เป็นต้นไป

และข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอประกาศสละประกาศถอน ทิฐิมานะทั้งหลาย ความหลงยึดติด ความห่วงหวง ความหลงตั้งเอา ในคติ-อคติทั้งหลาย ในอุดมคติ อุดมการณ์ ในชื่อเสียงเกียรติยศทั้งหลาย ในสรรพสิ่งทั้งหลาย ในผู้คนทั้งหลาย ในปัญญา ในการวิพากษ์ วิจัย วิจารณ์ทั้งหลาย ความปรารถนาดี ตัณหาความอยากดีทั้งหลาย ทั้งทางโลกและทางธรรม ความพยาบาทอาฆาต ความผูกใจเจ็บทั้งหลาย ความโศกเศร้าเสียใจทั้งหลาย อันเป็นเหตุให้เหนียวแน่น กับการยึดติดในธรรมทั้งหลาย ก่อให้เกิดกรรมซ้อนธรรมไม่จบไม่สิ้น ก่อให้เกิดการเอาชนะคะคาน การเบียดเบียน ทั้งหลาย เป็นเหตุให้ปลงได้ยาก วางได้ยาก ยอมได้ยากทั้งหลาย ขอส่งคืนธรรมทั้งหลายสู่สุญญตา ทั้งหมดทั้งสิ้น นับตั้งแต่กาลบัดนี้เป็นต้นไป

และข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอประกาศสละ ชดใช้หนี้เวรหนี้กรรมทั้งหลาย ต่อคุรุครูบาอาจารย์ทั้งหลาย ต่อเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย หรือต่อสรรพสัตว์ทั้งหลาย ด้วยอธิวาสนาบารมี ที่มีต่อพระสัจธรรม ที่มีต่อองค์มหาบารมีทั้งหลาย ขอชดเชยชดใช้ ด้วยการบวช ด้วยการสละ ด้วยการเกื้อกูล ต่อสังสารวัฏ ต่อพระศาสนา แห่งหมู่เหล่าข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอให้มีส่วนโดยทั่วกัน ไปตลอดกาลนานเทอญ

อโหสิ อโหสิ อโหสิ
โส โส โส

No comments:

Post a Comment