Wednesday, August 10, 2016

สัจธรรมจาก Facebook#70

Update; ช่วงนี้ผมกำลังจะเซ็ตระบบการออกอากาศสดผ่านทาง Youtube และ Facebook live อยู่ครับ โดยมีการทดลองออกอากาศไปแล้วตอนนึง กำลังอยู่ในช่วงศึกษาโปรแกรมที่ใช้ออกอากาศ ทำ art และเซ็ตระบบภาพและเสียงอยู่ครับ ซึ่งถ้าออกอากาศสดได้คงจะเขียนบทความน้อยลงกว่านี้อีก ที่หายไปนานเพราะไม่มีอินเทอร์เน็ตใช้สองสัปดาห์ครับ เพิ่งเปลี่ยนเจ้าใหม่ให้เร็วกว่าเดิมเพื่อรองรับการออกอากาศสด ก็เลยยุ่งมาก ๆ ครับ

---------------------------------------

31 ภพภูมินี้ ล้วนเป็นผลแห่งวิบาก
เป็นสภาวะของการใช้วิบากล้วน ๆ ไม่มีอย่างอื่นใดเลย
แล้วเธอทั้งหลายจะดิ้นรนให้ผลแห่งวิบากมันดีกว่าเดิมไปทำไม
ในเมื่อมันก็เป็นเพียงผลแห่งวิบากเหมือนกัน สูญเปล่าเหมือนกัน
เธอก็เพียงแต่ยอมที่จะให้วิบากทั้งหลาย เป็นไปของมันเอง
มันก็จะหมดภาระที่จะต้องไปทำอะไรอีก
หลุดพ้นจากสภาวะทั้งหลายในท่ามกลางนั้นทันที

---------------------------------------

ความแตกต่างระหว่างกิจที่ผู้โปรดสัตว์ทำและสิ่งที่หมอดู หมอผี อ.แก้กรรมทำนั้นมันต่างกันตรงที่ ผู้โปรดสัตว์จะไม่ตามสนองตัณหาของสรรพสัตว์ และช่วยล้างสิ่งที่ไม่ดีที่สะสมหมักหมมมานานให้หมดไปจางคลายไป ซึ่งมันเป็นกระบวนการที่คนส่วนใหญ่เขาไม่ต้องการ เพราะมันจะต้องเผชิญกับวิบากของตนอย่างหนักหน่วงเพื่อชดใช้ให้หมด ต้องเผชิญกับการล่มสลายของอุปาทานแห่งตน ต้องเผชิญกับความที่มันยึดไม่ได้บ่อย ๆ ต้องเผชิญกับความอนิจจังที่ไม่คุ้นเคย ถูกบดขยี้จนไม่เหลือตัวตนซ้อนในอะไร ๆ อย่างที่เราเรียกว่าการสำรอกกรรมนั่นแหละ คนส่วนใหญ่เขาต้องการสิ่งดีๆเข้าหาตัว แต่อย่ามาแตะต้องตัวตนของเขานะ อย่าแตะต้องกิเลสตัณหาอุปาทานของเขานะ เรียกว่าสวมกอดขยะส่วนตัวกันเหนียวแน่นมาก วิชาพวกหมอดู หมอผี แก้กรรมจึงมีขึ้นมาเพื่อสนองตัณหาในส่วนนี้ (หรือหาประโยชน์จากตัณหาของสรรพสัตว์ในส่วนนี้) สนองตัณหาในส่วนของความอยากดี สนองความอหังการส่วนตนที่จะส่งเสริมให้พุ่งไปข้างหน้าอย่างเดียว โดยไม่ได้ให้ความสว่างไสวแก่ผู้คนทั้งหลายที่จะสามารถพึ่งพาตนเองได้เลย

----------------------------------------

เนื้อหาอันเป็นพื้นฐานของพระพุทธศาสนานั้นคือความเป็นสากล คือความที่ตื่นออกจากตัวเอง นอกเหนือตัวเอง ไม่คับแคบเฉพาะตัวเอง แต่กว้างขวางไม่มีที่สุดไม่มีประมาณ เมื่อไม่คับแคบก็จะไม่ขัดแย้ง มีแต่การสลายความขัดแย้ง คลี่คลายความอึดอัดขัดเคืองในจิตในใจของผู้คนทั้งหลายให้กว้างขวางเป็นสากลเช่นกัน

---------------------------------------

พ่อแม่จำนวนมากเข้าใจผิดคิดว่าความรักลูกคือตามใจลูก...ผลคือลูกเสียคน กิเลสพอกพูน เหิมเกริมอหังการ

พ่อแม่จำนวนมากเข้าใจผิดคิดว่าความรักลูกคือการเคี่ยวเข็ญลูก อยากให้ได้ดี....ผลคือลูกเสียคน เก็บกด คับแค้น และคับแคบ

เสียคนในที่นี้คือ จิตใจไม่เป็นผู้เป็นคน จิตใจมีแต่ความวังเวง มีแต่ความบีบคั้น มีแต่ความทุกข์ ไม่สามารถสอดคล้องและยืดหยุ่นไปกับความเป็นจริงแห่งโลกแห่งสังสารวัฏได้

ก็แค่ปล่อยให้เขาสอดคล้องไปกับสภาพความเป็นจริงเสียเอง พบเจอทุกอย่างตามความเป็นจริง โดยที่ไม่ต้องมีคติหรืออคติของพ่อแม่ไปตัดสิน ไปครอบงำ ให้เขาผ่านไปด้วยตัวเองในทุกสภาวะ สอดคล้องต่อธรรมที่มันโดยธรรมเองอยู่แล้วตามธรรมชาติ ตามสัจธรรมความเป็นจริง ให้รู้จักและเข้าใจกฎแห่งความเป็นไปแห่งโลกนี้อย่างที่มันเป็น การให้ความพ้นทุกข์นี่แหละ คือความรักที่แท้จริง

-------------------------------------------

เห็นพ่อแม่หลายคนเลี้ยงลูกด้วยความขาดแคลน ขาดแคลนในที่นี้ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่เลี้ยงลูกด้วยการประเคนทุกอย่างให้ตามความต้องการ เรียกว่า กลัวลูกขาด กลัวลูกไม่พอ ก็กลายเป็นว่า เด็กจึงไม่พอไปจริง ๆ ตามนั้น เลี้ยงลูกด้วยความรู้สึกอย่างไรลูกก็จะรู้สึกอย่างนั้นกับชีวิต แต่ถ้าเลี้ยงด้วยความพอ ความบริบูรณ์ในจิตในใจ เด็กเขาก็จะเติบโตด้วยความบริบูรณ์เต็มเปี่ยม ไม่รู้สึกว่าชีวิตนี้มันพร่อง แม้ไม่ได้สนองความอยากของตนก็ตาม

No comments:

Post a Comment