Wednesday, October 29, 2014

การโปรดจิตญาณตกค้างในพื้นที่อาถรรพ์

สถานที่เกิดอุบัติเหตุล้วนมีจิตญาณตกค้างอยู่ทั้งนั้น
อุตส่าห์นั่งดูหนังผีสุดสยองไปเรื่องนึงตอนกลางดึกก่อนจะมาเขียนบทความนี้ นัยว่า build อารมณ์นิดหน่อย แต่ดันสยองเกิน เล่นเอากลัวขี้หดตดหายเลย หมดกัน ฮา

ที่ผ่านมาเราคงจะเคยได้ยินเรื่องบ้านผีสิง ห้องผีเฮี้ยน สมบัติผี อาถรรพ์ผีดุในสถานที่ต่างๆกันมาแล้วมากมาย ไม่มากก็น้อย บ้างก็เชื่อ บ้างก็ไม่เชื่อ แต่ในความเป็นจริงแล้วมันมีทุกที่ล่ะครับ พวกจิตญาณ สัมภเวสี หรือแม้แต่ผีปู่ย่าตายายที่ตายแล้วไม่ไปเกิด ได้แต่วนเวียนอยู่กับบ้านบ้าง อยู่กับสมบัติจนกลายเป็นปู่โสมเฝ้าทรัพย์บ้าง แขวนคอตายหรือฆ่าตัวตายตามที่ต่างๆบ้าง เกิดอุบัติเหตุตายฉับพลันกลางถนนบ้าง ตายในห้องผ่าตัดบ้าง เด็กที่ตายจากการทำแท้งบ้าง ตายโหงตามโค้งอันตรายบ้าง

Tuesday, October 21, 2014

ความจริงที่ไร้ความจริง


ไม่ว่าเธอทั้งหลายจะห่วงหรือไม่ห่วง สิ่งต่างๆมันก็จะเป็นไปเช่นนั้นเอง
ไม่ว่าเธอทั้งหลายจะกังวลหรือไม่กังวล สิ่งต่างๆมันก็จะเป็นไปเช่นนั้นเอง
ไม่ว่าเธอทั้งหลายจะทุกข์หรือไม่ทุกข์ สิ่งต่างๆมันก็จะเป็นไปเช่นนั้นเอง
ไม่ว่าเธอทั้งหลายจะใส่ใจหรือไม่ใส่ใจ สิ่งต่างๆมันก็จะเป็นไปเช่นนั้นเอง

Friday, October 17, 2014

จิต (ภาคพิสดาร)

วันนี้ขอพูดเรื่องจิตและกระแสจิตกันหน่อย จริงๆจิตมันไม่ได้เป็นกระแสหรอก เพียงแต่สันตติที่เกิดขึ้นกับจิตจากการตอกย้ำในโมหะอวิชชานั้นมันก่อเกิดเป็นกระแสจิตขึ้นมา เปรียบเหมือนเส้นๆหนึ่งที่กลายเป็นเส้นขึ้นก็เพราะมีจุดจำนวนมากที่มาต่อๆกันจนทำให้เห็นเป็นเส้นนั่นเอง

จิตนั้นเกิดจากการหลงปรุงแต่งในรู้(ของมโนธาตุที่ไม่มีความเป็นตัวตนเราเขาตั้งแต่ต้น) นี่คือจุดเริ่มต้นของสักกายทิฏฐิ คือมีตัวเองในเห็น มีตัวเองในรู้

Tuesday, October 14, 2014

หัวใจแห่งศีลแท้

วันนี้มาว่ากันด้วยเรื่องหัวใจของศีลกันดีกว่าครับ ซึ่งหัวใจของศีลนี้เป็นหัวใจของศีลในทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นศีล 5 ศีล 8 ศีล 10 หรือ ศีล 227 ข้อ ก็ล้วนมีหัวใจหรือเนื้อหาของศีลเหมือนๆกัน

Friday, October 10, 2014

ช่องว่างระหว่างวัย ช่องว่างระหว่างเรา

วันนี้ขอพูดถึงความขัดแย้งในทุกระดับที่นับวันจะมากยิ่งขึ้น ทั้งๆที่ระบบการศึกษาก็ก้าวหน้าไปมาก แต่ทำไมปัญญาของผู้คนถึงได้ต่ำเตี้ยลงทุกวัน ในขณะที่อัตตาตัณหาอุปาทานก็พุ่งสูงสวนทางกันอย่างน่าใจหาย

ขอเล่าถึงตัวเองสมัยวัยรุ่นหน่อยก็แล้วกัน เมื่อสิบกว่าปีก่อน ผมเป็นคนที่อัตตาสูง มั่นใจในตัวเองมาก จนกลายเป็นระรานผู้อื่นด้วยคำพูดอยู่บ่อยๆ ทั้งที่โดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม จนกลายเป็นคนไม่น่าคบสักเท่าไหร่(ตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยน่าคบนะ ฮา) และยิ่งกับแม่ตัวเองนี่ เรียกว่า ถึงขั้นไม่เข้าใจแกเอาเสียเลย ทำอะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมด จนเกิดอาการดูถูก เพราะสิ่งที่แกทำนั้นมันขัดกับตรรกะเหตุผลสมัยใหม่ ขัดกับสิ่งที่ถูกพร่ำสอนมามากมายเหลือเกิน เรียกว่าดูแกเป็นคนโง่ไปเลย

Tuesday, October 7, 2014

สัจธรรมข้างเปล ตอนที่ 3 อย่าเลี้ยงลูกด้วยความหวังดี

ผมเชื่อว่าทุกคนคงเคย ทำงานอะไรบางอย่าง แบบที่ไม่มีความกดดัน แล้วมันดันออกมาดี แต่พอเริ่ม "เอาจริง" แล้ว กลับออกมาไม่ได้เรื่อง สู้ตอนซ้อมหรือตอนทำเล่นๆไม่ได้ รู้หรือเปล่าว่าเพราะอะไร?

เพราะตอนที่เราทำเล่นๆหรือทำแบบไม่มีความกดดันจากภายนอกนั้น เราไม่มีความห่วงในผลของการกระทำนั้นๆเลย มันเป็นสภาวะที่มันอัตโนมัติของมันเอง เราเลยทำออกมาได้ดี

Saturday, October 4, 2014

สมมติธรรม: ธรรมที่ไร้ธรรม

ถ้าใครเคยอ่านวัชรปรัชญาปารมิตาสูตร คงจะเคยได้อ่านบางตอนที่พระพุทธเจ้าทรงกล่าวเอาไว้ประมาณว่า

"สุภูติ! เธออย่ากล่าวว่า ตถาคตได้มนสิการว่า เราได้มีการแสดงธรรม อย่าได้มนสิการเช่นนั้น เพราะเหตุใด? หากมีคนกล่าวว่าตถาคตได้มีการแสดงธรรม ก็จะเป็นการกล่าวหาพระพุทธเจ้า เพราะเขาผู้นั้นคือผู้ที่ไม่เข้าใจในวจนะของเรา สุภูติ! อันว่าแสดงธรรมนั้น ไม่มีธรรมที่จะแสดง เป็นเพียงนามว่าแสดงธรรมเท่านั้น"