Tuesday, April 29, 2014

โมหะเกิดขึ้นได้อย่างไร?

คำถามนี้เคยมีคนถามมาแต่ไม่ตอบ เพราะมันถามแบบลองภูมิ มันไม่ได้หมายว่าจะเอาคำตอบจริงๆหรอก แต่ถามหาเรื่อง ก็เลยยอมโง่ให้มันตายใจ(ฮา) เพราะตอบไปก็จะมีแต่ทิฏฐิเอาชนะคะคานกัน สู้เอามาตอบในเว็บดีกว่าอย่างน้อยก็จะได้สว่างไสวกันเสียที

จะตอบคำถามนี่ได้ก็ต้องอาศัยภาพปฏิจสมุปบาทสักหน่อย ตามนี้ครับ

Thursday, April 24, 2014

บทขอขมากรรม ประกาศสละ และประกาศชดใช้หนี้กรรมสำหรับกรรมในการตอกย้ำอุปาทาน

วันนี้ขาข้างที่โดนมอเตอร์ไซค์ชนเมื่อ 3 อาทิตย์ก่อนดีขึ้นมากแล้ว ไม่ค่อยบวมแล้วครับ เลยนั่งเขียนอะไรสักหน่อย

ขึ้นชื่อบทความอาจจะงงๆหน่อย คือไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเป็นกรรมประเภทอะไรดี ก็เลยใช้ว่ากรรมในการตอกย้ำอุปาทานก็แล้วกัน

Sunday, April 20, 2014

สัจธรรมจาก Facebook#53

ไม่ต้องพยายามไปดับตัณหา เพราะความพยายามดับตัณหามันก็คือตัณหา
การดิ้นรนพยายามดับตัณหาทั้งหลายจึงการเป็นการต่อตัณหาเสียเอง
แต่ให้ยอม ยอมในทุกสภาพ ทุกสภาวะ ไม่ว่าทุกข์หรือสุข ก็ยอม
นั่นแหละมันจะจบตัณหาของมันเอง จะได้ไม่ต้องมีตัณหาไปซ้อนตัณหาอีก

Thursday, April 17, 2014

ให้ปลงไม่ใช่ให้ปฏิบัติ

บทถอดความเทศนาธรรม ตอน ให้ปลงไม่ใช่ให้ปฏิบัติ โดย หลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโต
--------------------------------------------------------------
กรรมที่มันเกิดขึ้น..จากการที่เข้าไปเจริญ
เจริญธาตุเจริญขันธ์  เจริญรู้เจริญเห็น

คำว่าเจริญก็คือ ที่เข้าไปกระทำนั่นแหละ ที่เข้าไปปฏิบัติการ หรือเรียกว่า เข้าไปเจริญ คือสิ่งเดียวกัน
ที่ไปเจริญรู้เจริญเห็น เจริญรู้สึกนึกคิด อารมณ์นั่นนี่ต่าง ๆ นา ๆ ประการ

หรือเจริญธาตุขันธ์นี้เข้าไปผูกพันกับ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ทั้งหลายทั้งปวง ก็เรียกว่า เป็นตัวปฏิบัติการทั้งนั้น เป็นตัวเข้าไปกระทำทั้งนั้น เป็นการเข้าไปเจริญทั้งนั้น

หรือจะมาเจริญกายในกาย เจริญจิตในจิต ก็ตามที ในลักษณะที่เรียกว่า เจริญกรรมฐาน โดยการเพ่งดู โดยการเพ่งรู้ ก็ตามที โดยการทรงดู ทรงรู้ ทรงจิต ทรงธาตุทรงขันธ์หนึ่งขันธ์ใดก็ตามที ก็เรียกว่า ปฏิบัติ หรือเรียกว่า เจริญในตัวของมันเอง

Friday, April 11, 2014

ธรรมดากับทุกสิ่ง

บทถอดความเทศนาธรรม หลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโต เรื่อง ธรรมดากับทุกสิ่ง
-------------------------------------------------------
ให้ธรรมดาไปลูกกับทุกสิ่งทุกอย่าง  เรียกว่าเกี่ยวข้องกับสรรพสิ่งด้วยธาตุบริสุทธิ์ จะได้ไม่เกิดกรรมตีกลับ ไม่ยกเว้นว่าจะต้องเป็นสิ่งใด มีคุณมาก มีคุณน้อย หรือธรรมชาติทั้งหลายก็เหมือนกัน

ให้ธรรมดาเลยกับทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวข้องด้วยจิตที่ธรรมดา เรียกว่า บริสุทธิ์กับบริสุทธิ์ อย่าใช้ความคิดเห็นในการเกี่ยวข้อง อย่าใช้ความรู้สึก อย่าใช้อารมณ์ในการเกี่ยวข้องกับทุกสิ่งทุกอย่าง

ไม่อย่างนั้นมันจะกลายเป็นกรรมตีกลับหมด ถ้าใช้ความคิดความเห็นเกี่ยวข้องกับสรรพสิ่งด้วยความคิดเห็น วิพากวิจัยวิจารณ์ ให้ความเห็น ให้ความหมาย อย่างนั้นอย่างนี้ มันก็จะตีกลับมาเป็นทิฐิประจำจิต ความปรุงแต่งประจำจิต จิตมันจะมาวกวนเกี่ยวกับเรื่องความคิด ความเห็น ความหมาย เป็นวิบากจริตต่อไปอีก มันตีกลับหมดแหละ

Tuesday, April 8, 2014

การขอขมากรรมและการประกาศสละชดใช้หนี้กรรมสำหรับกรรมทางด้านทรัพย์สิน การเงินและการงาน

วันนี้เรามาว่าด้วยเรื่องกรรมที่ทำให้ติดๆขัดๆทางด้านทรัพย์สิน การเงินและการงานกันครับ ขอรวบเลยก็แล้วกันเพราะสองอย่างนี้มักจะมาพร้อมๆกันเสมอ

กรรมทางด้านการเงินนั้น ส่วนใหญ่เกิดจากการไปขัดขวางผู้อื่นไม่ให้ได้รับบุญกุศลที่ควรจะได้ ไปขัดขวางการทำบุญสร้างกุศลของผู้อื่น ขัดขวางการสร้างบารมี หรือ เกิดจากกรรมที่เคยยักยอกเงิน คดโกง ทุจริตคอร์รัปชั่น ยืมเงินแล้วไม่ใช้คืน ทำการค้ากำไรเกินควร เบียดบังเองในส่วนที่ไม่ควรจะได้ เอาในส่วนที่ไม่ควรจะเอาหรือไม่ใช่ส่วนของตน มีเงื่อนไขจุกจิกกับการเสียสละหรือการทำบุญ ให้แล้วไม่แล้วไป ทำบุญแล้วเรียกร้องคืนในภายหลัง ทำบุญแบบมีเงื่อนไขผูกมัด ชักเปอร์เซ็นต์หรือหักเปอร์เซ็นจากเงินทำบุญ กรรมจากากรลักขโมยทรัพย์สินหรือทำลายทรัพย์สินของผู้อื่น กรรมที่เกิดจากการตระหนี่ถี่เหนียวเกินความจำเป็น การเอารัดเอาเปรียบในเรื่องค่าจ้างค่าแรงหรือ เอารัดเอาเปรียบด้านเงินทองในการค้าขาย การติดสินบนโดยมิชอบในกรณีต่างๆ ซึ่งความรุนแรงของกรรมก็ขึ้นอยู่กับว่าเคยกระทำกับใคร ซึ่งหากทำกับเนื้อนาบุญที่มีบารมีมากๆ กรรมก็จะให้ผลมาก ถ้าทำกรรมกับปุถุชนทั้วไปก็จะได้รับผลกรรมไปแบบสมน้ำสมเนื้อลดหลั่นกันไป

Thursday, April 3, 2014

พุทธวจน

วันนี้ขอพูดถึงเรื่องหนึ่งที่คนเข้าใจผิดกันมาก คือเรื่องพุทธวจน พวกที่เข้าใจว่าตนได้สัจธรรมมาจากพุทธวจนโดยตรง เป็นเนื้อหาที่ตรงของแท้แน่นอน เมื่อมั่นใจขนาดนี้ก็เลยเอาพุทธวจนไปไล่ตีชาวบ้านชาวเมืองบ้าง อวดอ้างสรรพคุณบ้าง เอาไปขายของบ้าง เอาไปโฆษณาชวนเชื่อบ้าง ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังยึดอยู่อย่างนั้นจนกลายเป็นอัตตาในธรรม ขอบอกเอาไว้อย่างไม่เกรงใจนะครับ ของจริงน่ะ เขาไม่ต้องโฆษณาหรือบอกให้ใครเชื่อถือศรัทธาหรอกครับ ไม่ต้องไปเร่ขายของด้วยจะบอกให้ จะเชื่อหรือไม่เชื่อ สัจธรรมก็ไม่ได้ผิดไปจากเดิมเลย แล้วจะกลัวอะไร แล้วจะสนอะไร กลัวคนไม่เชื่อหรือ? กลัวคนไม่เข้าใจหรือ? หรือกลัวคนไม่เคารพนับถือครูบาอาจารย์ของตน?