Monday, July 29, 2013

ทิฏฐิแห่งความเป็นศาสนา

มาคราวนี้ขอเล่นของแรงหน่อยก็แล้วกัน รอบที่แล้วเล่นเรื่องนิกายไปแล้วทีนึง ยอดอ่านกระฉูดเชียว ไม่รู้โดนด่าไปกี่ยก ฮ่าๆ แต่บทความตอนนี้ขอยกมาไว้ในส่วนของ โลกธาตุ สังสารวัฏ ศาสตร์แห่งการโปรดสัตว์ก็แล้วกัน เพราะมันมีเนื้อหาที่ก้าวล้ำไปกว่าที่คนส่วนใหญ่จะเข้าใจได้ ฉะนั้นก็เปิดใจกับเนื้อหากันหน่อยนะ

Wednesday, July 24, 2013

สัจธรรมจาก Facebook#43

นิพพานที่นี่ เดี๋ยวนี้!
ให้ทุกคนเร่งปฏิบัติ เร่งความเพียรเอาตามมรรคมีองค์ 8 เดี๋ยวก็ถึง…???
แหม่...งงนะท่าน ตกลงมัน "ที่นี่ เดี๋ยวนี้" ตรงไหนล่ะ ถ้าต้องปฏิบัติเพื่อไปให้ถึง

จริงๆมันก็นิพพานที่นี่ เดี๋ยวนี้อยู่ตลอด ไม่เคยไปไหนเลย นิพพานทุกที่ทุกเวลา
มันก็มีแต่เพียงความหลงเอาว่าสรรพธรรมทั้งหลายที่ประกอบกันเป็นกายใจนี้เป็นเรา
จนเกิดเป็นสักกายทิฏฐิ มิจฉาทิฏฐิ ทำให้หลงเห็นว่าสรรพสิ่งต่อเนื่องเป็นสายเดียวกัน
มีความเที่ยงแท้ จับต้อง สัมผัสได้ ก็เลยหลงเอาธาตุธรรมทั้งหลายเหล่านี้ไปปฏิบัติ
หวังจะให้มันพ้นทุกข์ หวังจะให้มันบรรลุธรรม หวังจะให้มันเข้านิพพาน
แล้วพร่ำบอกว่าตนยังไม่นิพพาน ยังต้องปฏิบัติเพื่อให้หมดหลง หมดอวิชชา
แล้วไปเอาคำว่า "ตน" มาจากไหนในเมื่อมันอนัตตาอยู่แล้ว

Friday, July 19, 2013

การยกระดับสู่มิติที่ 5 แห่งยุคพลังงานใหม่

หลังจากที่เขียนเรื่องการเปลี่ยนผ่านจากยุคพลังงานเก่าไปสู่ยุคพลังงานใหม่กันไปแล้ว ทีนี้ก็มาว่าด้วยการยกระดับพลังงานจากพลังงานเก่าไปสู่พลังงานใหม่กันดีกว่า ว่ามันจะเป็นยังไงกันแน่

คนที่ไม่เคยเห็นผมเขียนอะไรแบบนี้ก็ไม่ต้องเอ๊ะอ๊ะนะครับ จริงๆมันก็คือสัจธรรมเหมือนกัน เพียงแต่ใช้สมมติบัญญัติคนละชุดสำหรับคนอ่านอีกกลุ่มหนึ่งเท่านั้นเอง

Monday, July 15, 2013

ก่อนกาล

ก่อนมีเธอมีฉัน เราก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ก่อนมีพ่อมีแม่ พวกท่านก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ก่อนมีประเทศชาติ ประเทศชาติก็ไม่เคยปรากฏมีมาก่อน
ก่อนมีพระธรรม พระธรรมก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ก่อนมีศาสนา ศาสนาก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ก่อนมีโลก โลกก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ก่อนมีจักรวาล จักรวาลก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ก่อนที่จะมีสมมติ สมมติก็ไม่เคยปรากฏมีมาก่อน

Monday, July 8, 2013

จงทำลายเข็มทิศซะ

พวกเธอจะไปไหนหรือ เห็นถือเข็มทิศนำทางกันใหญ่?
ไปหาความสุขหรือ?
ไปหาความสำเร็จหรือ?
หรือจะไปหาดินแดนอันเป็นนิรันดร์?

Thursday, July 4, 2013

ลีลาธรรม มายากรรม 4 ตอนที่ 5: โลกียปัญญา - โลกุตรปัญญา

วันนี้เราจะมาพูดกันถึงเรื่องปัญญากันหน่อย เพราะเหตุที่ผู้ปฏิบัติภาวนามากมายยึดถือเป็นสรณะเลยว่าต้องเจริญปัญญาไปด้วย คือเจริญสติไปพร้อมๆกับพิจารณาธรรมทั้งหลายให้สรุปลงสู่ไตรลักษณ์ ให้เกิดปัญญาในการหลุดพ้น คือ เกิดขึ้น-ตั้งอยู่-ดับไป พิจารณาซ้ำๆจนเบื่อหน่ายและวางไปเอง อะไรประมาณนั้น

ซึ่งจำได้ว่า ตอนที่ผมยังปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานอยู่นั้น ผมก็พยายามที่จะทำแบบนี้ล่ะ แต่ยิ่งทำไปก็ยิ่งหลงในสภาวะทั้งหลายจนเลยเถิดไปปรุงแต่งได้ง่ายมาก เพราะโดยปกติเป็นคนไฮเปอร์และจินตนาการสูงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว มันเลยยิ่งไปสงเสริมกรรมอนุสัยมากขึ้นอีก ซึ่งที่สุดก็ได้แต่หลงปรุงแต่งในสภาวะต่างๆ จนมีการบ้านไปส่งครูบาอาจารย์สายวิปัสสนากรรมฐานกันอย่างเมามัน แถมท่านทั้งหลายก็ยังมาหลงแก้สภาวะปรุงแต่งนั้นให้อีกด้วยแน่ะ