Thursday, March 28, 2013

เหตุแห่งความลำบาก

เธอทั้งหลายรู้ไหมว่าทำไมการดำรงอยู่ของเธอบนโลกนี้ถึงได้มีแต่ความยากลำบาก

แม้เธอจะมีสิ่งต่างๆคอยรองรับความต้องการของเธอในทุกๆเรื่อง ทุกๆอย่าง
แต่ทำไมเธอทั้งหลายก็ยังทำให้ชีวิตลำบากอยู่ตลอดเวลา ไม่เคยเรียบง่ายแม้แต่เรื่องเดียว
และในที่สุดเธอทั้งหลายก็จะติดกับดักตัวเอง ได้แต่พร่ำบ่น ได้แต่ตัดพ้อ ถึงโชคชะตาที่ต่ำต้อยกว่าคนอื่น

ที่รัก...เราไม่สามารถจะเอาโชคชะตาของแต่คนคนมาเปรียบเทียบกันได้หรอกนะ
ที่รัก...การที่เธอทั้งหลายเห็นว่าชีวิตคนอื่นดีกว่าตัวเองนั้นก็เป็นเพียงความหลงผิดไปเท่านั้น
เพราะในความเป็นจริงแล้ว ในโลกนี้ไม่มีใครดีกว่าใคร ไม่มีใครสบายกว่าใครจริงแม้แต่คนเดียว
ทุกผู้ทุกนามล้วนเท่าเทียมกันภายใต้การเปลี่ยนแปลงและเสื่อมไปอันเป็นนิรันดร์
...ไม่มีใครดีกว่าใครในทะเลแห่งสังสารวัฏนี้

ทุกรูปนามล้วนแต่หลงหาทางออกจากทุกข์เหมือนๆกัน
ทุกรูปนามล้วนแต่หลงแสวงหาความสุขมากลบเกลื่อนทุกข์เหมือนๆกัน
เผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงในทุกๆสิ่งเหมือนกัน
เผชิญหน้ากับความเสื่อมสลายพลัดพรากเหมือนกัน
เผชิญหน้ากับความวังเวงในใจเพราะยึดอะไรไม่ได้เหมือนๆกัน

สิ่งเหล่านี้เองที่ทำให้เธอทั้งหลายหลงแสวงหา หลงกระเสือกกระสนไขว่คว้า ตามภาพมายาในใจเธอ
ภาพที่เธอหลงคิดเอาเองว่าจะทำให้พ้นทุกข์ หลงคิดเอาเองว่าจะทำให้มีความสุข
และที่สุดแล้ว...เธอก็จะได้แต่วิ่งไล่เงาแห่งมายาที่ไม่มีทางจะเป็นจริง
ทุกอย่างมันชั่วคราวจนนำพาความวังเวงมาสู่ใจเธอตลอดเวลา
ชีวิตเธอทั้งหลายจึงมีแต่ความยุ่งยาก เพราะเธอไปทำให้มันยุ่งยากเสียเอง
เพราะความอยากที่จะฝืนดำรงสภาพที่มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
เพราะความอยากที่จะฝืนดำรงสภาพที่มันเสื่อมไปตลอดเวลา
และเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอทั้งหลายเริ่มกระทำเพื่อสร้าง
เพื่อแสวงหาความสุข แสวงหาทางพ้นทุกข์ เพื่อดำรง เพื่อคงสภาพ
ชีวิตเธอทั้งหลายก็จะตกลงสู่ทะเลแห่งความยุ่งยากทันที
ได้แต่กระเสือกกระสนว่ายไปข้างหน้าโดยมองไม่เห็นจุดหมายว่าจะจบลงเช่นไร

ที่รัก...เธอจะไม่สามารถที่จะเข้าถึงความเรียบง่ายได้เลย เพียงแค่เธอเริ่มลงมือกระทำเพื่อให้ได้มันมา
สิ่งที่เธอกระทำนั้นมันก็คือการเริ่มต้นความยุ่งยากไปเสียเอง เป็นเหตุแห่งความยุ่งยากไปเสียเอง

เธอทั้งหลายจะเข้าถึงความเรียบง่ายตามธรรมชาติได้โดยง่าย
เพียงแค่ว่าเธอจะหยุดดิ้นรนในการแสวงหาหนทางสู่ความเรียบง่าย
เพราะความเรียบง่ายอย่างที่เธอคิดว่ามันเป็นนั้น มันก็คือการหลงคิดเอาเอง ไม่ใช่ความเรียบง่ายที่แท้จริง
ซึ่งสิ่งใดก็ตามที่ได้มาโดยการดิ้นรนหรือการลงมือกระทำ
ก็จะเป็นเหตุให้เธอทั้งหลายก็จะต้องดิ้นรนที่จะรักษามันเอาไว้ต่อไปเรื่อยๆ
เพราะมันก็เปลี่ยนแปลงไป มันก็เสื่อมไปตลอดอย่างนั้นเป็นนิรันดร์
และนั่นก็คือเหตุแห่งความทุกข์อย่างใหม่ๆ ที่กลายเป็นต้นทุนของความเรียบง่ายอย่างที่เธอหลงคิดเอาเอง
และมันก็จะกลายเป็นความยุ่งยาก กลายเป็นภาระผูกพันที่นำทุกข์ในเงื่อนไขใหม่มาให้ในที่สุด

ความเรียบง่ายโดยตัวมันเองนั้นมันก็คือความเรียบง่ายตามธรรมชาติเดิมๆของมันเอง
ความเรียบง่ายที่มันเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติของมันเอง
ความเรียบง่ายที่มันเสื่อมไปโดยธรรมชาติของมันเอง
ความเรียบง่ายที่แท้จริงก็เพียงแค่ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามธรรมชาติของมันเอง
โดยไร้การแทรกแซง โดยไร้ความขัดแย้ง
ไม่ใช่ความพยายามทำทุกอย่างให้เรียบง่ายอย่างที่เราหลงคิดเอาเอง

เพราะที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะรวยจะจน ทุกคนก็หนีความจริงแห่งธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงและเสื่อมไปไม่พ้น
เมื่อเข้าใจความเป็นจริงดังนี้แล้ว เธอทั้งหลายก็จงวางใจว่า ทุกรูปนามล้วนไม่สามารถหนีจากธรรมชาติเดิมได้เลย
ก็ปลงใจกับภาพมายาแห่งความเรียบง่ายที่เธอทั้งหลายหลงคิด หลงปรุงแต่ง หลงยึด หลงกระเสือกกระสนลงเสีย
ปล่อยให้มันเป็นไปตามกระแสความเปลี่ยนแปลง เสื่อมไปของมันเอง ตามวาระของมันเอง
ไม่ต้องห่วงใย ไม่ต้องให้ค่า ไม่ต้องแบก ไม่ต้องยึดเอาไว้เป็นพันธะภาระผูกพัน
เมื่อนั้นความมีตัวตนเจ้าเข้าเจ้าของในสิ่งต่างๆก็จะสลายหายไปเอง
หมดผู้เข้าไปแบก หมดผู้เข้าไปวาง หมดผู้เข้าไปฝืน หมดผู้เข้าไปทน หมดผู้เข้าไปบรรลุกับสภาวะต่างๆ
หมดภาระพันธะทางใจ และในที่สุดก็หมดยากหมดง่ายกับสิ่งต่างๆไปเอง

แล้วนั่นแหละ...เธอทั้งหลายก็จะได้เป็นเนื้อหาเดียวกับสรรพสิ่งในโลกอย่างกลมกลืนไร้ข้อขัดแย้ง
ไม่เนื่องด้วยความเปลี่ยนแปลงหรือความเสื่อมใดๆไปเอง....นิพพาน

No comments:

Post a Comment