Wednesday, February 13, 2013

สัจธรรมจาก Facebook#8

พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้ทำจิตให้บริสุทธิ์
เพราะจิตนั้นคือการปรุงแต่ง
จิตมันปนเปื้อนไปด้วยอัตตาตัวตนในการปรุงแต่งให้เกิดเป็นจิตขึ้น
แล้วมันจะบริสุทธิ์ได้อย่างไรเล่า

จะให้บริสุทธิ์จริงๆก็ต้องบริสุทธิ์จากตัวตน
บริสุทธิ์จากการหลงไปปรุงแต่งกระทำให้เป็นจิตขึ้นมา
แล้วนั่นแหละเนื้อหาเดิมแท้ที่บริสุทธิ์อยู่แล้วก็จะปรากฏออกมาเอง
บริสุทธิ์แม้กระทั่งจากการปรุงแต่งเป็นจิตเอง
เพราะเมื่อถึงที่สุดแล้ว โดยเนื้อหาแห่งนิพพาน
จิตเองก็ไม่มี มันว่างจากความเป็นอะไรๆอยู่แล้วตลอด

ก็เพียงให้เข้าใจในความเป็นจริงเอาไว้ดีๆว่า
มันไม่(เป็นตัวเป็นตน)อยู่แล้ว
มันว่าง(จากตัวตน)อยู่แล้ว
มันวาง(ของมันเอง)อยู่แล้ว
มันไม่(มีใครไปมี)อะไรกับอะไรอยู่แล้ว
แล้วความหลงทีไปปรุงแต่งให้เป็นจิตอยู่ก็จะดับลงเอง
นี้แหละคือรหัสนัยแห่งพระนิพพาน

---------------------------------------------------------

ความดีนั้นไม่มีหรอกว่าดีกลางๆหรือความดีสากลอะไรนั่น
เพราะดีขึ้นมาเมื่อไหร่ มันก็ต้องดีของกูทั้งนั้น
ก็ถ้ากูไม่ชอบขึ้นมามันก็ไม่ดีทั้งนั้น
โลกนี้จึงไม่ใครคิดว่าตัวเองเลวแม้แต่คนเดียว
เพราะอะไรที่กูชอบมันก็ดีหมดนั่นแหละ

------------------------------------------------------------

โลกนี้ไม่มีคนเลวหรอก มีแต่หลงไปเท่านั้น
ทั้งดีทั้งเลวมันก็หลงด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ

-----------------------------------------------------

อุปสรรคใหญ่ของการภาวนาคือ วิญญาณขันธ์มันก็อนัตตาอยู่แล้ว
แล้วจะหลงเอา"ใคร" เข้าไปภาวนา ในเมื่อมันไม่มีใครจริงๆที่เข้าไปนั่ง ไปเดินอยู่แล้ว

การภาวนาจึงเป็นความผิดพลาดโดยตัวมันเอง
ตรงที่ "หลง" เข้าไปทำให้มันเป็นอัตตาตัวตนขึ้นมาบังอนัตตาอีกนั่นแหละ

นิพพานจึงไม่สามารถเข้าถึงได้ด้วยการฝึกดู ฝึกรู้ ฝึกเห็น ฝึกเดิน ฝึกนั่งอะไร
แต่ให้ปลงตัวมันเองเสีย เมื่อปลงแล้วมันก็จะตรงต่อนิพพานไปเอง

---------------------------------------------------

ก็เพราะมีตัวเองเป็นศูนย์กลาง กูก็เลยดีซะไม่มี
ก็เพราะมีตัวเองเป็นศูนย์กลาง มึงก็เลยเลวซะไม่มี...เหมือนกัน

---------------------------------------------------

ผู้ที่ยังไม่พ้นไปจากโลกียธรรม
ผู้นั้นก็ยังเป็นผู้โง่เขลาในธรรมอยู่ดี
เพราะโลกียธรรมก็คือโลกียกรรมนั่นเอง

No comments:

Post a Comment