Wednesday, February 13, 2013

สัจธรรมจาก Facebook#5

นิพพานไม่ใช่ธรรมชั้นสูง
แต่เป็นธรรมที่โดยธรรมอยู่แล้วตลอดเวลาไม่มีเว้น
เป็นธรรมที่สามัญอย่างที่สุดแห่งสรรพสิ่งทั้งปวง
ถ้าไปพูดว่านิพพานเป็นธรรมชั้นสูง
มันก็จะทำให้เกิดทิฏฐิมานะในหมู่สัตว์
ว่าจะต้องไปถึงนิพพานอันสูงส่งให้ได้
ที่ว่าสูงสุดนั้น ไม่ใช่นิพพาน
เเต่มันคือความหลงของตัวเองทั้งนั้น

-------------------------------------------------------

โทสะ เกิดจากการยึดติด(อุปาทาน)ที่ไม่สำเร็จ ยึดไม่อยู่
จึงก่อให้เกิดความปฏิฆะขัดเคือง เกิดเป็นโทสะ

โลภะ เกิดจากการยึดติดที่ประสบความสำเร็จ ยึดเอาได้(แต่ก็ชั่วคราว)
จึงก่อให้เกิดตัณหาราคะทะยานอยาก อยากได้อยากมีเพิ่มขึ้น

ทั้งโทสะ ทั้งโลภะ ล้วนมีจุดเริ่มต้นจาก อวิชชาความหลงปรุงแต่งไปเองทั้งนั้น
โดยมีแรงขับดันจากตัณหาด้วยกันทั้งคู่

ดังนั้นการดับโทสะหรือดับโลภะที่แท้จริง
ไม่ใช่การเข้าไปพิจารณาสิ่งใดเพื่อวางสิ่งใด
เพราะอย่างนั้นก็เป็นตัณหาในปัญญาอีก
คือ "อยาก" จะให้มันดับ
และไปมีตัวตนในการวาง ในการดับ
ซึ่งในความเป็นจริงนั้น...
มันวางอยู่แล้ว ว่างอยู่แล้ว ดับอยู่แล้ว นิพพานอยู่แล้ว

ก็ให้รู้สัจธรรมความเป็นจริงว่า ทุกอย่างไม่ใช่ตัวเรา กิเลสก็ไม่ใช่ของเรา ตัณหาก็ไม่ใช่ของเรา
ทุกสภาวะล้วนเสื่อมลง ดับลงของมันเองอยู่แล้ว
ถ้ามีตัวเราเข้าไปดับ นั่นแหละตัวตนก็เกิดขึ้นแล้วทันที

ก็แค่ปลงอัตตาตัวตนเสีย ปลงโมหะอวิชชาที่หลงว่าเป็นตัวตนเสีย
ก็ไม่ต้องไม่ตั้ง ไม่ไปมีความหมายอะไรกับสิ่งไหนหรืออะไร
ไม่ต้องอะไรกับสภาวะอารมณ์หรือจิตใจแบบไหน ก็ช่างมัน
แล้วนั่นแหละ ตัวตนที่เคยซ้อนอยู่บนสภาวะแห่งกายแห่งจิตก็จะค่อยๆคลายออกไปเอง
เมื่ออัตตาตัวตนคลายออกจนหมด เมื่อนั้นก็จะ "ว่าง" จากตัวตนไปเอง
"ว่าง" จากตัวตนนั้น ก็คือนิพพาน

ดังนั้นความ "ว่างจากตัวตน" จึงเอาตัวตนไปปฏิบัติเอาไม่ได้
เพราะตัวตนจริงๆก็ไม่มี(ทุกอย่างอนัตตาอยู่แล้ว)
ก็ต้องปลงเสียซึ่งการปฏิบัติทั้งมวล
แล้วจึงจะตรงต่อความ"ว่างจากตัวตน" ไปเอง


No comments:

Post a Comment