Saturday, February 16, 2013

สัจธรรมจาก Facebook#23

จิตหนึ่งนั้นไม่ใช่พุทธะ
แม้แต่จิตเดิมแท้ก็ยังไม่ใช่พุทธะเช่นกัน
เพราะจิตเองนั้นก็เกิดจากการปรุงแต่งบนโมหะอวิชชา
แล้วจิตจะเป็นพุทธะได้อย่างไร

พุทธะนั้นว่างไร้จากตัวตน คือเนื้อหาแห่งมหาสุญญตา
เนื้อหาเดิมแท้แห่งพุทธะจึงไม่ใช่อะไรที่จะสามารถบัญญัติหรือเรียกขานได้เลย

ดังนั้นก็ไม่ต้องควานหาจิตหนึ่งให้ยุ่งยากอะไร
เพราะที่สุดแล้วก็จะเจอแต่อุปาทานแห่งตน
แล้วก็หลงยึดเอาทิฏฐิแห่งตนเป็นจิตหนึ่งขึ้นมา
ก็ปลงทิ้งเสียซึ่งอะไรๆที่ยึดว่าเป็นตน เป็นของตนนั่นแหละ ก็จะตรงต่อเนื้อหาแห่งพุทธะไปเอง

----------------------------------------------------------------------

นิพพานนั้นนอกเหนือสมมติทั้งหลาย
ส่วนการแก้กรรมนั้นยังอยู่ในขั้นสมมติ
แล้วการแก้กรรมจะทำให้นิพพานได้ยังไงกันเล่า

-----------------------------------------------------------------------

ไม่เคยมีอะไรที่ขึ้นไปสู่จุดสูงสุดแล้วกลับสู่สามัญเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เพราะ "ความสูงสุด" ทั้งหลายที่อุปโลกน์กันขึ้นมา
มันก็เป็นเพียงความหลงไปปรุงแต่งสร้างขึ้นและอุปาทานกันเอาเอง
และแม้กระทั่งความสามัญที่เธอทั้งหลายต่างชื่นชมกันว่าเป็นความเรียบง่าย
ก็เป็นเพียงการหลงปรุงแต่งอิงขึ้นมาจากมายาแห่งความสูงสุดเช่นกัน
ที่สุดแล้วมันก็ไม่มีอะไรจะเปรียบเทียบกับอะไรได้เลย
เพราะทุกอย่างมันสามัญของมันเองอยู่แล้วโดยอนัตตา

------------------------------------------------------------------------

ไม่ต้องคอยหาเหตุหาผลเพื่ออธิบายปรากฏการณ์อะไรในชีวิต
ไม่ว่าทุกข์หรือสุข ก็ไม่ต้อง เพราะมันก็เป็นเพียงแค่การตอกย้ำในทิฏฐิเท่านั้น
ทิฏฐิที่เป็นทั้งหมดของอัตตาตัวตนซึ่งไม่มีจริง เพียงแต่หลงเห็นไปว่าเป็นจริง

ไม่ต้องคอยใช้ปัญหาขบคิดหาความเห็นความหมายเอากับสภาวะธรรมใดๆ
เพราะมันก็เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัยเปล่าๆแบบนั้นของมันเอง
เกิดขึ้นโดยไม่ต้องมีเหตุผลของเราเข้าไปอธิบาย เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง
แล้วสุดท้ายมันก็ดับลงของมันเองแม้เราจะไม่ได้ทำอะไรเลยก็ตาม เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง
ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามเหตุปัจจัยที่ไม่มีความหมายอะไรซ้อนลงไปอยู่แล้ว
มันเป็นเช่นนี้เองอยู่ตลอด ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปอีกนานแค่ไหนก็ตาม

ก็ให้ปลงใจกับสิ่งต่างๆ ให้มันหมดห่วงหมดกังวลกับปรากฏการณ์ทั้งหลายในชีวิต
เลิกบังคับ เลิกควบคุม ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามเหตุปัจจัยของมันเอง
ที่สุดแล้วมันก็จะคลายออกจากความหลงเห็นว่าเป็นตัวตนเราเขาไปเอง
เมื่อนั้นก็จะแจ้งไปเองว่า ทุกข์หรือสุขที่ผ่านเข้ามามันก็ไม่ใช่ของเรา
นั่นแหละคือการพ้นทุกข์เฉพาะหน้าที่เรียกว่านิพพาน

---------------------------------------------------------------------------

การบรรลุธรรมนั้น ไม่ใช่การไปถึงธรรมที่วิเศษอะไร
แต่คือการหลุดพ้นจากวังวนของมายา
หลุดพ้นจากความยอกย้อนในความหมายบนสมมติต่างๆ ที่ซ้อนลงบนธรรมอีกทีหนึ่ง
เพราะโดยความเป็นจริง ธรรมทั้งหลายมันก็หลุดพ้นโดยตัวมันเองในทุกๆขณะอยู่แล้ว
ไม่สามารถที่จะเอา "ใคร" ไปบรรลุธรรมเดิมที่บริสุทธิ์อยู่แล้วได้อีก

---------------------------------------------------------------------------

ความสว่างไสวแห่งพุทธธรรมนั้นไม่ได้มาจากความสว่างไสวแห่งปัญญา
แต่ความสว่างไสวแห่งพุทธธรรมนั้นมาจากอานุภาพแห่งนิโรธ
เป็นความสว่างไสวจากเนื้ัอหาดั้งเิดิมที่ไร้ตัวตนในธรรมใดๆ

No comments:

Post a Comment