Thursday, February 14, 2013

สัจธรรมจาก Facebook#12

จะไปปล่อย ไปวางอะไรได้อีกเล่าท่านทั้งหลาย
ไม่ต้องดิ้นรนอะไรอีกแล้ว
ก็ในเมื่อทุกอย่างมันอนัตตาอยู่แล้ว
จะมีใครไปถืออะไรได้อีกเล่า จริงไหมท่าน!!!
ก็ช่างมันนั่นแหละ เพราะมันวางอยู่แล้วตลอด
----------------------------------------------------------------

คำว่า "เจริญในธรรม" มันหมายถึง ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมให้มาก
เพราะธรรมนั้นโดยธรรมอยู่เองแล้ว ไม่ต้องไปทำอะไรให้เป็นธรรมขึ้นมาอีก

----------------------------------------------------------------

มนุษย์เราล้วนแต่รู้และเห็นสิ่งต่างๆไปตามความคิดของตน
โลกทั้งใบของแต่ละคนจึงประกอบไปด้วยทิฏฐิ ความเห็นความหมายเฉพาะตน
การรับรู้โลกของแต่ละคนจึงไม่เหมือนกัน
การรับรู้แบบนี้ไม่ใช่ การรู้เห็นตาม"ความเป็นจริงแห่งสัจธรรม"

แล้วการที่เราไปฝึกดูจิต มันจะรู้อย่างเป็นกลางจากทิฏฐิของตัวเราไปได้อย่างไรเล่า
ก็ไม่ต้องเอาตัวเราไปตั้งดูตั้งรู้นั่นแหละ มันก็พ้นไปจากทุกทิฏฐิทันที
เพราะสตินั้นรู้ของมันเองอยู่แล้วโดยธรรมชาติของมัน แม้ไม่มี "เรา" ซ้อนลงไป
เพียงแต่เรานั่นแหละที่ดันไปห่วงว่า "เรา" จะไม่มีสติรู้ตามความเป็นจริง
จึงเอาตัวเราซ้อนในรู้ธรรมชาติเดิมแท้นั้นเข้าไปอีก จนกลายเป็นหลงรู้ในที่สุด

-------------------------------------------------------------------

ทุกข์ทั้งหลายนั้นมีอยู่แล้ว
ทุกข์ที่ว่านี้คือ ความเสื่อมไปเป็นธรรมดาของทุกสรรพสิ่ง
ซึ่งไม่มีใครเป็นเจ้าของทุกข์ทั้งหลายนั้นอยู่แล้ว
แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่ "เรา" ยึดเอาสภาวะที่เสื่อมไปเป็นธรรมดานั้นเข้า
มันก็จะกลายเป็นทุกข์ของ "เรา" ทันที

ก็ไม่ต้องยึดอะไร ไม่ต้องมีเงื่อนไขกับอะไร ไม่อะไรกับอะไร ก็พ้นทุกข์ทันที

---------------------------------------------------------------------

มนุษย์เราล้วนแต่ไปติดคาไปยึดติดอยู่กับความถูก-ความผิด
จนหลงลืมไปว่า ถูก-ผิดมันก็เป็นเรื่องที่มนุษย์สมมติขึ้นมาเองทั้งนั้น

---------------------------------------------------------------------

การเข้าถึงธรรมนั้นเป็นอย่างไร?

การเข้าถึงธรรมนั้นก็คือ การปลงเสียซึ่งเจตนาที่จะบังคับกายบังคับจิตซ้อนลงสภาวะธรรมทั้งหลาย
ซึ่งการมีเจตนาซ้อนลงไปนี้เป็นแรงกรรมที่เกิดจากความหลง ก่อให้เกิดการต่อภพต่อชาติไม่จบสิ้น
เมื่อใดก็ตามที่เลิกซ้อนอัตตาลงบนสภาวะธรรมทั้งหลายของกายของจิต มันก็จะว่างจากตัวตนในอะไรๆไปเอง

เมื่อนั้นก็จะเข้าถึงธรรมอันเป็นเนื้อหาเดิมแท้อย่างฉับพลัน คือธรรมที่รวมเป็นหนึ่งเดียวกับทุกสรรสิ่ง ไม่มีอัตตามาแบ่งแยกอะไรได้อีกต่อไป

ธรรมนั้นคือ โลกุตรธรรม เป็นธรรมที่พ้นไปจากโลกอย่า่งแท้จริง

No comments:

Post a Comment