Tuesday, February 5, 2013

ทาส

Happy birthday to you…

ทุกๆชีวิตที่เกิดขึ้นมาล้วนตกเป็นทาสของบางสิ่งบางอย่าง อย่างน้อยก็เป็นทาสของการเกิด แก่ เจ็บ ตาย

พอเกิดมาแล้วก็เป็นทาสของความรู้สึกตนเอง เป็นทาสของกายและใจตนเอง ต้องคอยปรนเปรอมันตลอดเวลา ไม่ให้มันทุกข์
พอเริ่มต้นเรียนก็เป็นทาสของระบบการศึกษา ระบบสังคม เพื่อนฝูง ความโง่ ความฉลาด ความคาดหวังต่างๆนานา
พอเริ่มทำงานก็เป็นทาสของระบบองค์กร เป็นทาสของเงินทองของมีค่า เป็นทาสของสวัสดิการ เป็นทาสของความเป็นอยู่ที่สุขสบาย เป็นทาสของเกียรติยศชือเสียง เป็นทาสของยศฐาบรรดาศักดิ์ เป็นทาสของสายสัมพันธ์..
พอเริ่มใช้ชีวิตก็เป็นทาสของไลฟ์สไตล์ เป็นทาสของดีไซเนอร์ เป็นทาสของนักการตลาด เป็นทาสของนักโฆษณา เป็นทาสของนักร้องชื่อดัง เป็นทาสของนักแสดงคนโปรด เป็นทาสของอาหารอร่อยๆ เป็นทาสของ smart phone เป็นทาสของ tablet เป็นทาสของการรักษาสุขภาพ เป็นทาสธนาคาร เป็นทาสของ Gadget เป็นทาสของอินเตอร์เน็ต เป็นทาสของความสะดวกสบาย ฯลฯ.....

ทุกคนเป็นทาสของความทุกข์ จึงมักจะหาวิธีกำจัดมัน แล้วก็วิ่งไปศิโรราบยอมเป็นทาสของความสุข
ทุกคนเป็นทาสของความพึงพอใจ เป็นทาสของความขัดเคืองในใจตนเอง เป็นทาสของนิสัยตัวเอง
ทุกคนเป็นทาสของความสงสัยใคร่รู้ เป็นทาสของสมมติต่างๆที่เราคิดขึ้นแล้วก็ไปติดเข้ากับมัน ต้องเรียนรู้มัน ต้องพัฒนามัน ต้องปรับปรุงมันอย่างบ้าคลั่ง ที่สุดก็เป็นทาสของความไม่พึงพอใจเข้าไปอีก

ที่น่าแปลกใจคือไม่มีใครตระหนักว่าทุกวินาทีที่เกิดขึ้นและผ่านไป เราเป็นทาสอยู่ตลอดเวลา เป็นทาสสิ่งที่เป็นมายาไม่มีตัวตนจริงๆ ทุกๆอย่างวูบไหวผ่านหน้าเราไป เสียงต่างๆดังแว่วผ่านเราไปตลอดเวลา ราวกับผีมุมตึก แล้วเราก็เก็บมาคิด มาจำ มาย้ำ มากลัว และเราก็เป็นทาสสิ่งเหล่านี้เข้าไปอีก เพราะเราเชื่อไปว่ามันเป็นของจริง ก็เพราะเราเห็นว่ามันเป็นจริง แล้วเราก็เป็นทาสสิ่งที่เราเห็นอีก

สิ่งที่เที่ยงแท้จริงๆนั้นจะต้องไม่เปลี่ยนแปลง สิ่งที่เปลี่ยนแปลงนั้นไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากมายา

ดังนั้นความเป็นจริงเพียงหนึ่งเดียวก็คือ ทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ที่เหลือก็คือมายา ไม่ว่าจะเราจะรับรู้ด้วย ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจของเราก็ตาม สิ่งเหล่านี้ก็คือมายาเหมือนกัน

และการยึดติดกับมายาการเหล่านี้ นั้นก็ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากความทุกข์ ทุกข์จากการยึดในสิ่งที่ยึดไม่ได้ ทุกข์จากการยึดในภาพลวงที่เราหลงเข้าใจไปว่ามันคือความจริง แล้วอย่างนี้มันจะต่างจากคนบ้าตรงไหน?

ถ้ายังติดวนอยู่ในมายาในความยึดติดก็ไม่เห็นสัจธรรม ถ้าสัจธรรมปรากฏแจ้งขึ้นในใจเมื่อไหร่ มายาก็อยู่ไม่ได้

หนทางเดียวที่จะหลุดพ้นจากความเป็นทาสแห่งมายาการทั้งหลายได้ก็คือ อย่ายึดติดกับสิ่งใดแม้แต่สิ่งเดียว อย่ายึดติดแม้กระทั่งใจของตน อย่ายึดติดแม้กระทั่งความไม่ยึดติด อย่ายึดแม้กระทั่งลมหายใจสุดท้ายทั้งของตนเอง

เมื่อไม่ยึดแม้แต่อย่างเดียว แล้วจะมีใครพรากอะไรจากเราไปได้อีก...ก็ไม่มี แล้วเราจะเอาอะไรให้กับตัวเองอีก....ก็ไม่มี

เมื่อไม่มี "ของๆเรา" แล้ว มันก็ไม่มีอะไรจะให้เสียอีกต่อไป แม้กระทั่งตัวตนของเราเอง

นี่แหละคือการจบสิ้นความเป็นทาสอย่างแท้จริง

No comments:

Post a Comment