Monday, February 11, 2013

ใต้ร่มโพธิธรรม: แถลงความ

          ตามที่ข้าพระพุทธเจ้าได้มาสนใจศึกษาพุทธธรรมและปฏิบัติทำ  มาประมาณ 10 ปี
โดยการอ่าน  การฟัง  การสนทนาธรรมและปฏิบัติทำธรรมด้วยการเจริญสติภาวนา  ดูกาย  -
ดูจิต ( ตามความเข้าใจของตัวเอง) ได้รับความเมตตาเกื้อกูลจากครูบาอาจารย์, ผู้รู้ และกัลยาณ
มิตรมากมาย  ตัวข้าพระพุทธเจ้าเองได้มีความรู้  ความเข้าใจก่อเกิดประโยชน์สุขต่อชีวิตของ
ตนเองและผู้อื่นได้พอสมควร

         แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยหายไปจากใจ คือมีความรู้สึกลึกๆของการแสวงหาและการรอคอยอะไรบางสิ่งบางอย่าง  ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เหมือนกับยังทำงานไม่เสร็จและติดค้างอยู่ในใจ โดยไม่รู้ตัว

         ต่อเมื่อได้ฟังธรรมจากองค์พ่อแม่ครูบาอาจารย์ หลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโต จึงได้เกิดความแจ่มแจ้งในสัจธรรมคำสอนขององค์พุทธอรหันต์  จิตใจได้รับการปลดปล่อยให้เป็นอิสระ
เบิกบาน  ความรู้สึกของการรอคอย และการแสวงหานั้นได้จางหายไป(จึงรู้ว่ามี)  งานทางใจก็ได้คลี่คลายปลดปลงลงด้วย ( มิได้หมายความว่าข้าพระพุทธเจ้าเป็นพระอรหันต์นะครับ )

         งานชิ้นนี้ มิได้มีจุดประสงค์ในการดูหมิ่น ดูแคลนหรือจาบจ้วง โจมตีแนวปฏิบัติใดๆเพียงแต่ได้พยายามสะท้อนให้นักปฏิบัติให้ได้เห็น  ให้ได้รับรู้ว่าแง่มุมใดของการปฏิบัติที่จะกลับกลายเป็นการเจริญสมุทัยไปซะเอง  จะได้ไม่ถูกตัณหาอุปาทานหลอกให้หลงปฏิบัติกันไปเรื่อยๆ

         โดยเนื้อหาที่เรียบเรียงนี้มาจากความเข้าใจของตนเองเพียงบางส่วน เพื่อประกอบการฟังธรรมจากองค์หลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ   เขมรโต เท่านั้น  สำหรับญาติโยมที่ต้องการศึกษาสัจธรรมจริงๆ  แต่ก็ไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหาหรือรหัสนัยจากคำพูด คำแสดงธรรมของพระองค์ท่าน  ดังนั้นจึงมิใช่ตำราที่จะใช้อ้างอิงได้  และท่านก็ไม่จำเป็นต้องอ่านทั้งหมด  ได้ทำสารบัญเลือกอ่านได้ตามที่สนใจ และอย่าตั้งใจอ่านมาก  อย่าอ่านดะรวบไปหมด  จะมีผลเสียเพราะตัณหาในปัญญา

         สำคัญที่สุดคือท่านผู้อ่านต้องได้ฟังธรรมจากองค์หลวงพ่อ(ต่อหน้า)ท่านโดยตรงจะดีที่สุด  หากท่านได้เข้าใจเนื้อหาของสัจธรรมแล้ว วลีใดวลีหนึ่ง ประโยคใดประโยคหนึ่งอาจเพียงพอต่อความพ้นทุกข์ได้แล้ว    ก็ขอให้ท่านทั้งหลายได้ลองอ่านและตรองดู  ดีๆเถิด

         ด้วยที่สุดนี้แล้ว  ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมและถวายความเคารพต่อองค์คุณทั้งหลายทั้งปวง  พร้อมทั้งกราบขอขมาและขออโหสิกรรม  ต่อกรรมอันใดที่ข้าพระพุทธเจ้าได้เคยประมาทพลาดพลั้ง  ปรามาสล่วงเกินต่อองค์คุณทั้งหลายทั้งปวงไว้  มา ณ ที่นี้ด้วยเทอญ.

No comments:

Post a Comment