Tuesday, February 5, 2013

ใช้แล้วทิ้ง

ทุกๆอย่างในโลกนี้เป็นเพียงสิ่งที่ใช้แล้วทิ้ง

ไม่ใช่เพียงสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆเท่านั้น แต่รวมถึงทั้งทุกข์ ทั้งสุข ทั้งกาย ทั้งใจ ความสัมพันธ์ ความเห็น ความหมายต่าง และทุกๆขณะของชีวิตไม่ว่าดีหรือเลว อารมณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาไม่ว่ามันจะเป็นอย่างไร ก็ล้วนแล้วแต่เป็นเพียงสิ่งที่ใช้ครั้งเดียวแล้วต้องทิ้งไปทั้งนั้น

ถ้าเราพยายามเก็บสิ่งต่างๆเหล่านี้อยู่กับตัวของเรา อยู่กับใจของเรา มันก็จะกลายเป็นขยะในที่สุด สิ่งที่มีค่าเหล่านั้นก็จะเริ่มกลายเป็นขยะ สิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็จะกลายเป็นพิษ แล้วสุดท้ายมันก็ตกอยู่ที่เราเอง มันจะหมักหมมอยู่ในใจเรา มันจะส่งกลิ่นเหม็นโชยอยู่ข้างใน แล้วเราก็จะต้องทนทรมานอยู่กับมันไปตลอดชั่วกาลนาน ไม่มีที่สิ้นสุด

ดังนั้น ไม่ว่าอะไรจะผ่านเข้ามา จะดีเลิศประเสริฐขนาดไหน หรือไม่ว่ามันจะเลวร้ายยังไง ก็เป็นเพียงสิ่งที่ใช้แล้วทิ้งเหมือนกัน ทิ้งให้หมด อย่าเก็บเอาไว้เป็นภาระทางใจอีกต่อไป

ถ้าเราเพียงคิดว่าเราอยากจะเก็บมันไว้ให้อยู่กับเรานานๆ เพราะมันมีความหมาย มีค่ากับเรา เราก็จะต้องแบกรับมันเป็นภาระไปตลอดกาล แล้วเราก็จะตกเป็นทาสมันไปจนกว่าเรากล้าที่จะทิ้งมันให้หมด ดังนั้นอย่าลังเล อย่าอาลัยอาวรณ์ ทิ้งมันไปทันที เพราะยิ่งเก็บมันไว้กับเรานานๆ เราก็จะยิ่งทิ้งมันยากมากเท่านั้น

ความหมายในสิ่งต่างๆก็เป็นไปเพียงชั่วคราว ไม่จีรังยั่งยืน ดังนั้น ใช้มันแล้วทิ้งไปอย่าไปติดใจกับมัน ไม่แม้แต่นิดเดียว เพราะเพียงแค่ติดใจมันนิดเดียว มันก็จะเป็นขยะติดตัว ติดใจเราขึ้นมาทันที

หรือแม้แต่ใจของเรา กายของเรา ชีวิตของเราเอง ที่เราคิดว่ามันมีค่ามีความหมาย และพยายามจะรักษามันเอาไว้ หรือทำให้มันมีค่า ก็ยังเป็นสิ่งชั่วคราวที่ใช้ครั้งเดียวก็ต้องทิ้งเหมือนกัน มันไม่มีค่าอะไรอย่างแท้จริงหรอก แม้แต่ชั่ววูบของอารมณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นมา มันก็ยังไม่ใช่ของจริงเลย ไม่ว่าจะดีจะเลวแค่ไหนก็ต้องทิ้งเหมือนกัน

ทิ้งมันเสียตรงนี้ เดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นเราจะกลายเป็นขยะไปเสียเอง

No comments:

Post a Comment