Tuesday, February 19, 2013

ไม่ต้องหาที่ระบาย มันผ่อนคลายอยู่แล้วโดยตัวมันเอง

ถอดความไฟล์เสียง
"ไม่ต้องหาที่ระบาย มันผ่อนคลายอยู่แล้วโดยตัวมันเอง"
หลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ  เขมรโต

มันก็พักอยู่แล้วนี่ลูก  พักในตัวอยู่แล้วน่ะ  คำว่า “ คลาย “ มันก็..คลายอยู่แล้วนี่  แล้วลูกก็ถอดรหัสนัยคำว่า..ไม่..อยู่แล้ว..ให้ดี  คำว่า..ไม่..อยู่แล้ว..ไม่..อยู่แล้วเนี่ยลูก  มันไม่ติด..มันไม่หลุดอยู่แล้ว  มันไม่ต้องแบบไหนอยู่แล้ว  ถอดรหัสนัยข้อนี้ให้ดี  แล้วไม่ต้องไปหาเวลาพักหรอก..มันพักอยู่แล้ว  ไม่ต้องไปหาที่ระบายถ่ายเทหรอก..มันไม่ยึดอยู่แล้ว  นอกเสียจากว่าลูกจะไป..จมปลัก..ดักดาน..มากกับตัวเองนั่นแหละ  จนตันไปหมดในตัวเองว่าจะเอายังไงดี  ก็เลยต้องหาที่ไป..หาที่เที่ยว..หาที่กิน...หาที่..โอ๊ย.........มันหาไปหมดน่ะ ก็หา..ห่า.......มัวแต่หา..ห่า.........นี่มันไม่ต้องหาไงลูก  มันไม่..อยู่แล้ว  ลูกถอดรหัสนัยดีดี  ก็นิพพานอยู่แล้ว

เออ..อย่าไปคอยติด..คอยหลุดแบบไหนอยู่แล้ว  มันไม่..อยู่แล้วเนี่ย  ไม่..อยู่แล้ว  ก็นิพพานอยู่แล้วไงลูก  ไม่ต้องคอยติด..ไม่ต้องคอยหลุดน่ะ  เรียกว่าพูดมาจนขนาดนี้แล้ว  ถ้าไม่แจ้งก็..โอ้โห........ผูกคอตายก็ไม่สาสมหรอก..จะบอกให้รู้ ( หลวงพ่อหัวเราะ...........)   ไปผูกคอตายก็ไม่สาสมหรอก  มีแต่น่าสมเพช..ทุเรศหนักเข้าไปอีกนะ  พูดมาขนาดนี้แล้ว  มันยังไปหาที่ระบาย..หาที่ถ่ายเท..หาที่เที่ยว  มันเที่ยวมากี่กัลป์..กี่กัปป์แล้ว  มันสุดมั้ยล่ะ..สุดมั้ย  ไปจนเปลี่ยนขาไม่รู้กี่ขาแล้ว  เปลี่ยนร่างไม่รู้กี่ร่างแล้ว.......มันจบมั้ย

สรุปสิลูก......พุทธมหาโพธิสัตว์น่ะ  พระอรหันต์..มหาอรหันต์น่ะ  บารมีทั้งหมดสรุปลงสู่..ว่างอยู่แล้วหมดลูก  ไอ้..ไม่..อยู่แล้วเนี่ยคือ..ไม่ใช่การยึดติด..อยู่แล้วเนี่ยลูก  จึงค่อยจบนะ  จบโลก..จบธรรม  ไม่ใช่จบโลกแล้วยังไปคาธรรมอีก  ก็พอกันน่ะแหละ  นี่จบโลก..จบธรรมนะ  สรุปโลก..สรุปธรรม  ก็..ไม่..อยู่แล้วก็..คลาย..อยู่แล้ว..จิต  ลูกไม่ต้อง..ไปหาปล่อย..หาวางแบบไหนอีก  ไม่ต้อง..อีก  ถอดรหัสนัยให้มันดีดี  นี่เรียกว่าเป็นรหัสนัยแห่งพระนิพพาน  รหัสนัยแห่งสัจจะ..อันเป็นอมตะตลอดกาล  ความเป็นจริงที่อย่างนั้น..ตลอด  ใช่มั้ยล่ะ..จะไปอะไรอีก  จะไปพ้นแบบไหนอีกล่ะ  จะไปหลุดแบบไหนอีก  จะไปหาคลี่คลายแบบไหนอีก  ไปหาผ่อนคลายแบบไหนอีกน่ะหรือ  ดูหนัง..ฟังเพลง..หา..ไปดูซีดีเป็นกะตั๊ก..กะตั๊ก..กะตั๊ก..ผ่อนคลาย..มันผ่อนรึ  มันก็จะมืดหนักเข้าไปอีก  ผ่อนรึ..ไปดูหนังหน่อย..ผ่อนคลาย..ผ่อนรึ  หนังตัวเองก็พอแฮ่ง ( พอแรง ) อยู่แล้ว  เจอหนังนอกอีก..กำลังสอง..กำลังสามอ่ะ  หนักหนัง..หนักหน้า..ไปเรื่อย....ผ่อนคลายรึ

ก็..ไม่..อยู่แล้วตลอดสิลูก  ไม่เกี่ยวกลางวัน..ไม่เกี่ยวกลางคืน..ไม่เกี่ยว..มันไม่เกี่ยวเลย  จะยืน..เดิน..นั่ง..นอน..คู้..เหยียด..เคลื่อนไหว  ลูกก็..รหัสนัยแห่งพระนิพพานข้อนี้ให้คมเอาไว้ตลอด  เป็นเนื้อหาแห่งสัจจะล้วนล้วนเลย  สัจจะที่เป็นอมตะล้วนล้วน  นี่ก็..มันไม่ตอกย้ำทุกข์..ไม่ตอกย้ำการยึดติด  ไม่ตอกย้ำสภาวะ..ลักษณะอาการ  มันเหมือนกับว่า..มันนอกเหนือสรรพสิ่ง..ทั้งหลายทั้งปวงไปเสียทั้งหมดทั้งสิ้น

คำว่า” ไม่..อยู่แล้ว” เนี่ยลูก  มันไม่ใช่ตรงอะไรทั้งหมด  ตรงรูป..ก็ไม่ใช่  ตรงเสียง..ก็ไม่ใช่  ตรงกลิ่น..ตรงรส..ก็ไม่ใช่  ตรงสัมผัส..ก็ไม่ใช่  ตรงรู้..ไม่รู้..ก็ไม่ใช่  ตรงเข้าใจหรือไม่เข้าใจ..ก็ไม่ใช่  ตรงกาย..ก็ไม่ใช่  ตรงจิต..ก็ไม่ใช่  ตรงสรรพสิ่ง..ก็ไม่ใช่  ตรงสังสารวัฏ..ก็ไม่ใช่  ไม่ใช่ตรงอะไร  ตรงธาตุ..ตรงขันธ์..ก็ไม่ใช่ทั้งหมด

ไอ้คำว่า..ไม่..อยู่แล้วเนี่ย  รู้มั้ยว่ามัน..ไม่ใช่ตรงอะไรทั้งหมด  มันสละหมดน่ะ  นั่นล่ะคือเนื้อหาของการสละทั้งหมด  จึงเรียกว่า..นิพพานอยู่แล้วไงลูก  ทุกอย่างคือ..ไม่ใช่ความยึดติดทั้งหมด  เรียกว่าสรุปสั้นๆ..แล้วมันหมดสั้น  จบ..แค่เนี้ย  ไม่งั้นก็ไปหาผ่อนคลายอยู่..ไม่จบ..ไม่สิ้น  ตระเวนไป..ตระเวณมา...ตลอด

เนี่ยตื่นตลอด..ไม่เลือกกลางวัน..กลางคืน..เห็นมั้ย  กลางคืนทีก็ตื่น  เที่ยงคืน..ตีหนึ่ง..ตีสอง  ลุกขึ้นมาก็อาบน้ำแล้วก็เดินเล่นเล่น..จงกรมแบบไม่เอาจงกรม  เดินแบบไม่เอาเดิน..โปร่ง..โล่ง..โพล่ง..อนุเคราะห์..เกื้อกูลสังสารวัฏ  ด้วยอานุภาพจิต  ด้วยอานุภาพแห่งความตื่น..ความโปร่ง..ความโล่ง..ความโพล่ง..ความสว่างไสว  ไม่ใช่ตื่นขึ้นมาแล้วก็..บุหรี่อยู่ไหน.. ( หลวงพ่อหัวเราะ........)  อาบน้ำดิ๊..ตื่นกระชุ่มกระชวย..กระฉับกระเฉง..กระชุ่มกระชวย  ปลอดโปร่ง..โล่ง..โพล่ง..วะว่าง..กว้างขวาง..ไร้ขอบเขต  จึงจะเรียกว่าเป็น..อานุภาพที่โปรดสังสารวัฏ..โปรดโลกจริงๆ     อยู่ไหน...( หลวงพ่อหัวเราะ.............) ตื่นขึ้นมาอยู่ไหน  ไอ้บางพวกหนักเข้าไปอีก  ตื่นขึ้นมา..ทิศไหน  ตีนอยู่ทิศไหน..หัวอยู่ทิศไหน..  หนักเข้าไปอีก..ไอ้พวกนี้  หนักเข้าไปอีก..หาทิศไม่เจอเลยว่านอนอยู่ท่าไหน..ทิศไหน ( หลวงพ่อหัวเราะ.....)  อันนี้ก็ติดที่อยู่..ที่อาศัย  มัน..ไม่ติดทั้งหมด  มัน..ไม่..อ่ะ  ไม่มัวแต่มาพิถีพิถันให้กลายเป็น..การตอกย้ำ  และก็เกิดการแช่ในสภาวะนั้นๆ  มันไม่มีไงลูกและ..ไม่..อยู่แล้วเนี่ย  นอนอาจจะไม่ต้องใช้หมอนก็ได้  พรึ่บ.......นอนไปเลย  อาจไม่ต้องใช้ผ้ารองศีรษะก็ได้    วึ่บ..นอนลงไปเลย  ก็นอน..ไม่ได้เอานอน..อยู่แล้ว  นั่งก็วึ่บ..นั่งลงไปเลย  อาจจะไม่มีผ้ารองนั่งก็ได้...วึ่บ..ก็นั่ง  มัน..ไม่ได้นั่งเอานั่ง  ก็..ไม่..อยู่แล้ว  มันง่ายซะยิ่งกว่าง่ายอีก  ไม่ผีถี...ผี..ถัน..อยู่นั่นแหละ  แล้วหลอกอยู่ตลอด..หลอกตัวเอง..อยู่ตลอด  มันประดิดประดอย  ทีนี้เวลาลุกก็...ง่าย  นอนง่าย..ลุกก็ง่าย..ไม่พิถีพิถัน  ยิ่งมานั่งจัดที่นั่ง..ที่นอนให้ดี  นอนแช่..นอนจม..งมอะไร  เวลาจะลุกก็แช่..ลุกยาก  ก็มันเริ่มต้นด้วยการติด..การยึดเสียแล้ว  มันไม่ใช่ระบบ..ทุกอย่างมัน..ไม่ใช่การยึดติดอยู่แล้วลูก  มันไม่ใช่อะไรอยู่แล้ว  มันไม่ใช่ตรงอะไรอยู่แล้ว

สรุปให้มันกว้างๆ..ลูกก็กว้าง  ถ้าไม่สรุปให้มัน..กว้างขวางปลอดโปร่งไป  ลูกก็จะแคบอยู่กับตัวเองอยู่ตลอด..อยู่เงื่อนไข  จะอย่างงั้น..ต้องอย่างงี้กับตัวเอง..ตลอด  ไอ้ร่างกายน้อยๆ  ก็กว้างศอก..ยาววา..หนาคืบ..ยุ่งนัก..ยุ่งหนา  ก็ลูกมัวแต่ไปสร้างเงื่อนไขให้กับมันว่า..จะต้องอย่างงั้น..ต้องอย่างงี้  จะงั้น..จะงี้..ต้องงั้น..ต้องงี้น่ะ  นี่ก็ต้องเนื้อหาแห่งสัจจะ  เอาสรุปเลย  ตามที่ท่านได้ตรัสรู้ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว  นั่นน่ะมัน..ไม่ใช่ตรงอะไรอยู่แล้วลูก  ไม่ใช่ตรงคอยติด..คอยหลุด  ทุกอย่างมันไม่ใช่การยึดติดอยู่แล้ว..ทั้งหมดทั้งสิ้น..บทสรุปบ่อยๆ  สรุปแล้วลูกก็จะได้..ออกจากวังวนของลูกเอง  ออกจากแง่..ออกจากมุมของลูกเอง  ที่คอยหลงแช่ในแง่ไหน..มุมไหนในตัวเอง  ตัวเอง..ตัวเองเนี่ย..จะได้ออกหมด

ยิ่งกว่าตัวเอง..ยิ่งกว่าตัวเอง  ต่อไปมันก็นอกเหนือตัวเอง..ไม่เหลือตัวเอง  นั่นน่ะจึงเข้าสู่การเสียสละ..มหากรุณา..มหาเมตตา  ตามมาของเค้าเองโดยอัตโนมัติ..เสียสละ  ไม่มีการตั้งเอา..ตั้งเอาอะไร  มันหมด..มันจะหมดเลย..ตัวตั้งเอาเนี่ยลูก  มันรู้เลยเป็น..โมฆะหมด  ทุกอย่างคือ..โมฆะทั้งหมด  ไอ้ที่ตั้งเอา..ตั้งเอาเนี่ย  โมฆะทั้งหมดเลย  ยึดไม่ได้ทั้งหมดเลย  แล้วหมดตัวตั้งเอา..มันก็เลยมีแต่..กรุณา..มหากรุณา  เมตตา..มหาเมตตา  เกื้อกูล..สงเคราะห์นะ

นี่ลูกก็ต้องสรุปให้มันตรงๆ   ไม่..อยู่แล้ว  มันไม่ใช่ตรงอะไรอยู่แล้ว  คำว่า..ไม่ใช่ตรงอะไรอยู่แล้วเนี่ยคือทั้งหมด  ทั้งสังสารวัฏน่ะ..ทั้งหมดน่ะลูก  มันไม่ใช่ตรงอะไรทั้งนั้นน่ะ  มันก็เลยไม่ไปหาที่เกาะ..ไม่ไปหาที่ยึด  ถ้าว่าตรงนั้น..ตรงนี้..ตรงอะไร  ตรงจึ้ง..ตรงจ้องเข้าไป  ตรงแช่..ตรงเฉิ่มเข้าไป   มันก็ไปเกาะตรงนั้น  เป็นกรรมกับตรงนั้นต่อไปอีก  อันนี้ให้มันกว้างขวาง  สรุปแล้ว..มันไร้ขอบเขตเลย  สรุปแล้วเรียกว่า..ไร้ขอบเขตเลยลูก  เรียกว่า..ไม่มีขอบเขตน่ะ..นอกเหนือขอบเขต  เรียกว่า..ว่าง..อยู่แล้ว..สุญญตา..อยู่แล้ว
เอ้า.........โส..................โส..............................


                                      +++++++++++++++++++++++++++++++            

No comments:

Post a Comment