Tuesday, February 5, 2013

คำสอนของหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโตเป็นการภาวนาบนความว่างหรือเปล่า?

เคยมีคนพูดเอาไว้ว่าหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะสอนให้ภาวนาเกาะความว่าง แล้วความจริงเป็นยังไง

ตอบ!!

มัน เป็นเพียงทิฏฐิของชาวเกาะน่ะครับ เพราะผู้ภาวนานั้นมันก็เกาะสภาวะ ธาตุขันธ์ไปเรื่อย ไม่รู้จะวางตัวรู้ยังไง เผลอๆก็ไปเกาะที่ "ความว่าง" เฉยเลยก็มี เลยนึกกันไม่ออกว่า การ"ว่างจากการยึดเกาะ"นั้นเป็นยังไง ก็เลยมั่วเอาว่าคำสอนของหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะนั้นเป็นการภาวนาบนความว่าง

คำสอนของหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโตนั้นไม่ใช่สุญญตานุปัสสนสติปัฏฐานครับ แต่คือสัจธรรมแท้เฉกเช่นเดียวกับองค์พุทธะ อานุภาพของสัจธรรมจึงมากขนาดที่เข้าไปคลายอุปาทาน ความยึดติดในขันธ์ของผู้ฟังได้ทันที ผู้ฟังจะรู้สึกโปร่ง โล่ง เบา ทั้งกาย ทั้งใจ คือมันเลิกแบกขันธ์ในทันที ขันธ์ทั้งหมดอันได้แก่ กาย ใจ ความคิด ความจำ ความรู้สึก จึงไม่เป็นพันธนาการอีกต่อไป มันจึง "ว่าง" จากการยึดเกาะในทุกธาตุขันธ์ ทุกสภาวะ พอคลายมากๆก็สว่างไสว สว่าง โพล่ง ถึงกับหายตัวหายตนไปเลย เพราะมันไร้ขณะจิตครับ เวลาจะทำอะไรทีมันก็ดำริใช้งานขันธ์ขึ้นมาทำให้เสร็จแล้วดับไป มันจะไม่ใช่การทำงานแบบแช่ในขันธ์เหมือนเดิมอีก

ทำงานแบบแช่ในขันธ์เป็นยังไง?

ยกตัวอย่างนะครับ เมื่อก่อนเวลาผมทำงานผมก็จะคิด วางแผน หลายตลบ คิดแล้วคิดอีก พอทำจริงก็ย้อนกลับไปนึกแผนขึ้นมาเปรียบเทียบ เทียบเคียง วิเคราะห์ นั่นโน่นนี พอทำงานไม่เสร็จก็เอากลับไปคิดกลางทางบ้าง ไปนอนคิดบ้าง พอคิดได้ก็จำเอาไว้ในสมอง บางทีก็เอาไปฝัน วนเวียนอยู่อย่างนี้เป็นวัฏฏะวนอยู่ภายใน

แต่พอคลายในอุปาทานขันธ์แล้วมันก็ไม่คิดมากอะไรอีก ทำก็ทำไปเลย แล้วขันธ์มันก็จะทำงานอัตโนมัติไป ทำเสร็จก็ดับไป กลับไปว่างจากการยึดเกาะสภาวะอารมณ์ต่างๆไปเอง (ก็คือกลับไปอยู่แบบไร้ขณะจิตนั่นแหละ) สัญญาที่ชอบจำก็ดับไป สังขารขันธ์ที่ชอบคิดปรุงแต่งก็ไม่ทำงานจนกว่าจะดำริใช้ขึ้นมาครั้งต่อไป ด้วยเหตุนี้การคลายจากอุปาทานในขันธ์จึงทำให้เราพ้นจากขันธ์ที่พันธนาการเรา เอาไว้ ซึ่งมันก็พ้นจากทุกข์นั่นแหละ

ดังนั้นอย่าเอาธรรมคู่มาตัดสินวิเคราะห์สัจธรรมของหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ ไม่งั้นคุณจะงงมาก เพราะสัจธรรมที่ท่านประกาศเอาไว้นั้น ไม่มีตัวไม่มีตนเป็นผู้ดำเนินทั้งหมด เป็นรหัสนัยแห่งพระนิพพานล้วนๆครั

No comments:

Post a Comment