Tuesday, February 26, 2013

คุยข้างเดียว#3

หลังจากที่เงียบหายไปพักหนึ่ง โดยมีบทความเก่าๆที่รวมจาก Facebook มาคั่นเวลา ถึงตอนนี้ผมก็กลับมาแล้ว

บอกก่อนว่า เมื่อช่วงต้นเดือนธันวาคม 54 ที่ผ่านมา ผมเกือบจะตัดสินใจปิดเว็บแล้ว ไม่ใช่ปิดทิ้งนะครับ ทีแรกกะว่าจะปล่อยให้มันอยู่อย่างนี้ไปเรื่อยๆ ไม่อัพเดตแล้ว เพราะช่วงเดือนที่ผ่านมา ผมเจออะไรต่อมิอะไรเยอะมากจนเป๋ไปเหมือนกัน เป๋ขนาดที่เกือบจะปิดเว็บว่างั้นเลย เพิ่งมา "โพล่ง" อีกทีก็เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 54 ได้มั๊งครับ

โพล่งนี่ไม่ใช่โล่งหรืออะไรนะครับ ช่วงที่ผ่านมามันเหมือนกับกลั่นกรองตัวเองอยู่น่ะ แต่คราวนี้มันหนักมากๆ จนเอ๊ะ อะไรวะ เกิดอะไรขึ้น ของเก่าของใหม่ตีรวนขึ้นมาหมดเลย มากจนไหลตามมันไป พอไหลไปเท่านั้นก็เริ่มทรมาน และอะไรอื่นๆก็ตามมาอีกเพียบ (แต่ไม่ขอเล่ารายละเอียดนะครับ ติดเรต มีฉากรุนแรงเยอะ 555) จนเห็นเลยว่า โอ้โห ไอ้ที่เรายึดอยู่นิดเดียวเนี่ย มันทำให้สังสารวัฏตามมาเป็นพรวนเลยเว้ย จะหนีก็หนีไม่ได้ จะสู้ก็สู้ไม่ได้ อึดอัดขัดเคืองอยู่บ่อยๆ ก็ช่างมันตลอด มันก็มาถี่ขึ้นเรื่อยๆ ก็ช่างมัน บางทีอนุสัยเก่าที่ชอบพิจารณาธรรมขึ้นมาก็ช่างมัน วนเวียนแบบนี้ไปเรื่อย จนกระทั่งวันที่ 10 ธันวาคม 54 นั่นแหละ ที่มัน "โพล่ง" ออกของมันเอง ตอนที่อยู่ใน Aquarium ของสถาบันวิจัยสัตว์น้ำ ม.บูรพาแถวๆบางแสน พอกลับมา ไอ้อะไรที่ติดขัดข้องคาอยู่ มันก็คลายออกหมดเลยอย่างไม่น่าเชื่อ

พอหลังจากนั้นมันก็ดับเอาๆ จนเขียนอะไรไม่ออกมาเป็นเวลาเกือบๆอาทิตย์แล้ว ทีแรกก็งงครับ...อะไรกันวะ ชีวิตมีแต่ความงงเป็นหย่อมๆ ทะเลมีคลื่นสูง เรือเล็กควรงดออกจาฝั่ง 555

แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างก่อนหน้านั้น ซึ่งมันมหัศจรรย์ใจมากเมื่อมองย้อนกลับไปเห็นรายละเอียดที่ผ่านมา แต่ขอไม่เล่ารายละเอียดออกสาธารณะในเว็บนะครับ เดี๋ยวคนที่ไม่เข้าใจจะปฏิฆะเอา หาว่าผมบ้าอีก 555

แต่ที่แน่ๆคือ มันเกิดการเปลี่ยนแปลงจากข้างในครับ ผมยังไม่รู้ว่าธรรมที่ผมจะถ่ายทอดต่อไปจะเป็นแบบไหนนะครับ เพราะตั้งแต่ผมทำเว็บมา มันก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เป็นช่วงๆ ซึ่งผมก็ไม่รู้ตัวนะครับว่าเปลี่ยนไปยังไงบ้าง จนเมื่อหันกลับไปมองของเก่านั่นแหละถึงได้เข้าใจว่าอะไรคืออะไร ส่วนคนที่ตามอ่านประจำก็จะรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงมากกว่าผม เอาเป็นว่าผมไม่ตั้งในการทำงานเหมือนเดิมก็แล้วกันนะครับ สุดแต่ว่าสัจธรรมจะนำทาง

ช่วงอาทิตย์นี้เป็นต้นไป ผมก็จะเริ่มกลับมาอัพเดตเนื้อหาแล้วครับ แต่อาจจะน้อยลงหน่อย ปล่อยให้มันเป็นจังหวะของธรรมชาติไปก็แล้วกันนะครับ

ท้ายนี้ผมขอกราบนมัสการองค์คุณองค์ธรรมแห่งหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโต ครูบาอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ เอาไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ....วิธีการโปรดสัตว์ของท่านนั้นสุดยอดทุกกระบวนท่าจริงๆ 555

No comments:

Post a Comment