Monday, January 28, 2013

คำเตือนบนฉลากก่อนศึกษาสัจธรรม

คำเตือนบนฉลากก่อนศึกษาสัจธรรม เป็นแนวทางที่ผมคิดมาได้สักพักหนึ่งแล้ว ว่าควรจะขึ้นต้นเอาไว้ในบันทึกสัจธรรม เพราะสื่อประเภทบทประพันธ์ลักษณะนี้ ก็ยังอาจจะทำให้เกิดการใช้สังขารและสัญญาขันธ์ได้โดยง่าย ผู้อ่านอาจจะไปติดวน ติดพันกับปัญญาได้ ซึ่งจะเป็นกรรมกันขึ้นมาอีก ดังนั้นผมจะขึ้นคำเตือนเอาไว้สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาสัจธรรมเอาไว้เป็นแนวทางครับ


  1. ควรขอขมากรรมก่อนฟังสัจธรรมและอ่านหนังสือเล่มนี้เพื่อเป็นการคลายกรรมที่บังสัจธรรมอยู่ออกเสียก่อน
  2. บันทึกสัจธรรมนี้เป็นเพียงอรรถกถาธรรมเพื่อขยายความคำสอนของหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโตเท่านั้น
  3. ดังนั้นให้ฟังธรรมเทศนาจากหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโตเป็นหลัก และควรฟังก่อนที่จะมาอ่านบันทึกสัจธรรม
  4. หากสงสัยประเด็นไหนก็ค่อยมาอ่าน ไม่ต้องอ่านทุกตอน อ่านไปแบบไม่เคร่งเครียดเอาจริงเอาจัง อ่านตอนไหนแล้วโพล่งสว่างก็จบแค่นั้นพอ
  5. หากเข้าใจสัจธรรมแล้วไม่ต้องกลับมาอ่านซ้ำๆเพื่อทบทวน เข้าใจแล้วเข้าใจเลยให้มันจบแค่นั้น สัจธรรมไม่ใช่ระบบการศึกษา ให้มันเด็ดขาด อย่าไหลตามอนุสัยเก่า
  6. ไม่ต้องห่วงว่าจะจำได้หรือจำไม่ได้ เข้าใจแล้วก็จบ เพราะการตรงต่อสัจธรรมไม่เกี่ยวกับสัญญาขันธ์แต่อย่างใด
  7. ในกรณีที่ตนเองยังไม่สว่าง อย่าเอาเนื้อหาในบันทึกสัจธรรมไปขยายความด้วยตัวเอง หรือสอนผู้อื่นเพราะอาจจะเป็นการบิดเบือนเนื้อหาให้ผิดไปจากเนื้อหาสัจธรรมแท้ สร้างกรรมให้ผู้อื่นวนมากยิ่งขึ้น และกรรมนั้นจะตีกลับ (การเผยแพร่สัจธรรมควรจะได้รับอนุญาตจากหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโตโดยตรง)
  8. สัจธรรมมีลักษณะของการจบสั้น ผู้ที่ตรงต่อสัจธรรมแล้วจะเลิกฟุ้ง เลิกพล่ามไปเอง หากยิ่งศึกษาแล้วยิ่งฟุ้งยิ่งวน ยิ่งวุ่นวาย ยิ่งพล่าน แสดงว่าผิดทางแล้วครับ

สรุปคือสัจธรรมนั้นควรจะจบเร็ว จบสั้น ไม่ฟุ้ง ไม่วน ไม่จมแช่ ไม่ต่อ ไม่ตาม แล้วมันจะว่างอยู่เองแล้วนั่นแหละ ไม่มีใครหรอกครับที่ขึ้นเรือข้ามแม่น้ำไปแล้วแบกเรือขึ้นฝั่งไปด้วย เช่นกันเมื่อตรงต่อสัจธรรมแล้ว สว่างแล้ว แจ้งแล้ว ก็ไม่ต้องแบกสัจธรรมเอาไปด้วย ไร้เมื่อไหร่ไม่ต้องฟังสัจธรรม ไม่ต้องอ่านก็ได้ เพราะมันว่างอยู่แล้ว สุดท้ายแม้แต่สัจธรรมเองก็ยึดไม่ได้ เพราะนิพพานคือความไม่ยึดติดนั่นเอง

No comments:

Post a Comment